May Pagka-Eba Si Adan...

Hayun, gwapo, matipuno at mukhang perpekto... diba?

Pero nakakasiguro ka bang tunay ang pagkalalaki niya?

Malay natin, ang Adan na iyan ay may Pagka-Eba pala.

Huwag tayong pakasisiguro sa nakikita ng ating mga mata;

Dahil ang itsura’y         nakapanlilinlang talaga.

Ngunit kasalanan nga ba ang magbalat-kayo sila?

LAlo na sa ating lipunang laging pumupukol ng panghuhusga.

Oo! PANGHUHUSGA.  Panghuhusga  na sadyang mapanira.

Eh ano ngayon kung lalaki rin ang minamamahal niya?

Wala kang karapatan para pigilin sila!

Dahil kaibigan,  Mahal nila ang isa’t-isa.

At batid kong pag-ibig ang pundasyon ng kanilang pagsasama.

Matanong lang, karapatan ang magmahal diba?

Kaya ikaw, manahimik ka!

Tunay na mahirap ang kalagayan ni Adan,

LAlo na kung iba ang kanyang nararamdaman,

Yung feeling na hindi Eba ang kanyang napupusuan.

Minsan, dahil sa wala silang masumpungan,

Hayun, konting kalabit lang sa may tagiliran,

Bumibigay na agad sa nag-iinit na tawag ng laman.

(Wag kang mag react, dahil hindi ko nilalahat kaibigan)

Sa kakisigan ng kanyang katawan, nandun ang tunay niyang katauhan.

Hindi naman siya bakla, nasa gitna lamang.

Sigurado akong hindi rin sya naguguluhan, yun talaga ang kanyang nararamdan.

Kaya itong si Adan ay nagmahal din ng kapwa Adan.

Habang itong si Eba ay nagtataka, bakit ganun nalang ang kanyang kinahantungan.

Tila ba, unti-unti ng nauubos ang tunAy na Kalalakihan.

Dahil sa batid niyang hindi siya maiintindihan ng iba,

Pinili na lang niyang magkubli sa likod ng kanyang Hawla.

Ikinulong niya ang sarili, kahit wala siyang sala.

Dahil alam niyang, masakit manghusga, ang madla.

Pero sa tingin niyo, kelan siya makakawala?

Kaya’t sana, huwag manghusga ng basta-basta.

Lalo na kung itong si Adan ay wala naming ginagawang masama.

Mapalad ka, Hindi ka isa sakanila.

Ikaw ay Malaya. Malayang-malaya.

Kung kaya’t ang masasabi ko lang pala,

Ang karapatan niyo’y karapatan din nila.

Hayaan na lang natin na sila’y mamuhay din ng masaya.